Op deze blog schrijf ik allerlei stukjes uit mijn jeugd, gezin en andere zaken die mij op dat moment bezig hielden.
Op mijn tweede blog heb ik mijn creativiteit los gelaten. Was het eerst borduren en breien, nu is het alleen nog maar haken wat me heerlijk van de straat houdt.
Avalon`s creablog: http://avalon022.blogspot.com/

Vanaf 2005 hou ik een digidagboek bij. Ik heb hierin over vanalles geschreven. Soms schrijf ik drie stukjes in een week en soms duurt het maanden voordat ik weer inspiratie krijg om iets op te schrijven. Dat kan dus vanalles zijn, heel persoonlijke dingen, wanneer ik niet lekker in mijn vel zit, herinneringen uit mijn jeugd en de tijd dat we met onze kinderen als gezinnetje samenwoonden, vakantie- of dagtripverhaaltjes, maar ook gekke, droevige of gewoon dagelijkse dingen die ik om mij heen registreer en waarover ik het leuk vind iets te schrijven. Alle verhaaltjes staan sowieso in pdf formaat op mijn drive, maar ik heb besloten om zo langzamerhand alle verhaaltjes alsnog te publiceren op deze blog. Veel leesplezier.

Ps-1. al bladerend door de onderwerpen zie ik nu [1-8-2013] dat het een rommeltje is geworden met de lettertypes en grootte van letters. Hoe dat komt weet ik niet. Wel weet ik dat ik ze zo niet gepost heb. Dus het zal wel weer een onvoorziene truc van Google zijn.
Ps-2: de bovenstaande foto is door mij genomen in een goddelijk rustige omgeving in de buurt van Säffle [Midden Zweden] in juni 2012

dinsdag 31 januari 2017

11 september 2005

Goh, terwijl ik de datum boven dit blogje zetten dacht ik meteen terug aan vier jaar geleden. Toen zat ik samen met mijn moeder [en met ons zeker de halve wereld] met stomme verbazing naar de tv te kijken wat er in New York allemaal gebeurde. Het leek allemaal een science fictionfilm, maar het was helaas de harde realiteit. Een dag die de wereld veranderde, en ik denk wel voor iedereen. De gevolgen zijn nog steeds voelbaar. Helaas was het niet de laatste aanslag want na New York kwamen Madrid en London en de hele wereld vraagt zich doorlopend af welke plek het volgende slachtoffer zal zijn. Gisteren werd een verscherpte controle in het openbaar vervoer in Amsterdam aangekondigd en daaruit blijkt dat ook hier in Nederland de angst aanwezig is. Ikzelf voel me alleen maar machteloos dat je er als individu alleen niets aan kan veranderen en ik twijfel er niet aan dat er velen zijn die er ook zo over denken.

Jeetje de tekst van dit blogje gaat nu wel een heel andere kant op dan ik van plan was. Ik wilde alleen maar even een fotootje plaatsen van de vorderingen van mijn Schotse meertjes borduurwerk en nu zit ik zwaar te filosoferen over de toenemende dreiging van aanslagen in de wereld. Nou ja het is ook geen wonder want een weldenkend mens kan en mag er niet omheen. Ik ga de foto toch maar plaatsen, want niet doen heeft ook geen zin. Het meertje is geweldig net als het land waar het ligt. Het is er rustig en schitterend en daaruit blijkt maar weer overduidelijk dat het echt alleen maar de mensen zijn die er op deze wereld zo`n enorme rotzooi van hebben gemaakt.


Trouwens vandaag kwam er niet zoveel van borduren. Zoon Rob zond me een link van Google Earth. Dat is klasse, kan je de hele wereld bekijken en je vakantieplekjes nog een herontdekken. Geweldig hoor.

Geschreven: 11 september 2005
Dagtekening: 11 september 2005

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen