Op deze blog schrijf ik allerlei stukjes uit mijn jeugd, gezin en andere zaken die mij op dat moment bezig hielden.
Op mijn tweede blog heb ik mijn creativiteit los gelaten. Was het eerst borduren en breien, nu is het alleen nog maar haken wat me heerlijk van de straat houdt.
Avalon`s creablog: http://avalon022.blogspot.com/

Vanaf 2005 hou ik een digidagboek bij. Ik heb hierin over vanalles geschreven. Soms schrijf ik drie stukjes in een week en soms duurt het maanden voordat ik weer inspiratie krijg om iets op te schrijven. Dat kan dus vanalles zijn, heel persoonlijke dingen, wanneer ik niet lekker in mijn vel zit, herinneringen uit mijn jeugd en de tijd dat we met onze kinderen als gezinnetje samenwoonden, vakantie- of dagtripverhaaltjes, maar ook gekke, droevige of gewoon dagelijkse dingen die ik om mij heen registreer en waarover ik het leuk vind iets te schrijven. Alle verhaaltjes staan sowieso in pdf formaat op mijn drive, maar ik heb besloten om zo langzamerhand alle verhaaltjes alsnog te publiceren op deze blog. Veel leesplezier.

Ps-1. al bladerend door de onderwerpen zie ik nu [1-8-2013] dat het een rommeltje is geworden met de lettertypes en grootte van letters. Hoe dat komt weet ik niet. Wel weet ik dat ik ze zo niet gepost heb. Dus het zal wel weer een onvoorziene truc van Google zijn.
Ps-2: de bovenstaande foto is door mij genomen in een goddelijk rustige omgeving in de buurt van Säffle [Midden Zweden] in juni 2012

maandag 27 februari 2017

Verhuisjournaal-2

27 februari 2017

Allereerst nog even terug naar gisteren. Voor het overnemen van verschillende spullen van de vorige bewoner, moest ik nog even naar de Wetering. Na het zetten van de benodigde handtekening, was ik in de gelegenheid vast wat bananendozen, die de vorige bewoneer zo vriendelijk was voor ons achter te laten, mee te nemen. Voor vandaag was het plan om zo langzamerhand maar eens te gaan inpakken. Helaas lag een grote fotocollage dwars. Deze plaat, vol met leuke foto`s van ons gezin, geplaatst in een passepartout met een heleboel cirkels, wilde ik zeker bewaren, maar dan wel in een Ikealijst, in plaats van zo`n zware en enge glazen wissellijst. Dat was leuk bedacht, maar toen ik hem probeerde op te pakken, vielen alle foto`s eraf. Het 30 jaar oude plakband had de geest gegeven. Verdorie, daar had ik niet op gerekend, hoewel ik, als ik er eens goed over nagedacht had, het wel had kunnen bedenken. Na een paar uurtjes mopperen, prutsen en nog eens mopperen, zat de heleboel weer redelijk zoals het moest zitten. Nu heb ik het met ducktape vastgezet, want dat zal me geen tweede keer overkomen. 

Na nog wat ruimen en acht dozen gevuld te hebben, vond ik het welletjes en ben lekker achter de laptop gekropen. Ik dacht te gaan hobbyen, maar dat viel anders. Dekker de verhuizer, die ons ook van Abcoude naar Bovenkarspel had gebracht, kwam met het bericht dat hij de hele maand maart vol zat of niet kon, dus paniekte ik lichtelijk. Dank zij de hulp van de meiden en fb is het opgelost. Dank, dank, dank. Woensdagmiddag komt Bert Ooms even een kijkje nemen en regelen we de boel hier thuis. 

zondag 26 februari 2017

Verhuisjournaal-1

Zomer 2016.

Na een hele tijd dubben en twijfelen heb ik ons uiteindelijk bij de Woonschakel op actief zoeken gezet. Wanneer ik dat precies deed, weet ik niet meer, maar het was allemaal nogal vreemde kost voor mij. Alle handelingen gaan via internet, en ik vraag me af, hoe de vele leeftijdgenoten van ons zonder internet kennis dit allemaal voor elkaar zouden moeten krijgen. Ook was ik nogal huiverig voor onbekendheid van de materie of foutieve computerhandelingen, waardoor ik o.a. mijn ancienniteit zou kunnen kwijtraken. Het maakten me allemaal behoorlijk onzeker, wat weer tot gevolg had, dat ik er niet meteen vol voor ging.

9 juli 2016

Die zelfde onzekerheid was er ook de oorzaak van dat ik er op bovengenoemde datum, waarop ik voor het eerst echt reageerde op een huis, helemaal de fout in ging. Ik dacht voldoende te hebben aangegeven, dat ik een bepaald huis afwees en niet aanwezig zou zijn bij de bezichtiging. Dus niet! Mijn afwezigheid leverde me een boze mail met een sanctie op, tw. dat als ik dat nog twee keer zou doen, ik drie maanden op non actief zou worden gezet. Gelukkig is het niet zover gekomen, maar het was nou niet bepaald een voorval dat mijn zekerheid vergrootte.

half november 2016

Toen ik in de huurdersvergadering van de tram had aangekondigd dat we weg wilden, wilde ik niet langer zo halfbakken blijven handelen. Helaas was december nou niet echt een maand, waarin men aan verhuizen denkt en het aanbod was ernaar. Er gebeurde niet veel, maar het leverde me wel meer kennis op wat betreft het aanbod, prijzen en gang van zaken.

9 januari 2017

Tijdens de eerste werkelijke uitnodiging tot bezichtiging van een huis op de Beukenlaan werd me al snel duidelijk dat wij nr. 1 stonden en dat we zonder die plaats te verliezen ook konden weigeren. Dat deden we dus. Het huis was wel goedkoop, maar een beetje uitgeleefd en op de kale zolder keek je onder de dakrand naar buiten. Ook was de buurt triest en de winkels ver. Wel leerde ik dat we in geval van acceptatie een bewonersverklaring van de huidige gemeente en een inkomensverklaring van de belasting moesten worden ingeleverd. Dat leek allemaal simpel, maar hoe anders was het in werkelijkheid.

9 februari 2017

Na het afwijzen van het huis op 9 januari 2017 kwam een huis op de Wetering in the picture. Het staat in een buurt waarop ik al eerder mijn blik op had laten vallen, gezien de nabijheid van een grote supermarkt en redelijk ruime parkeergelegenheid. Het huisje was vooral bij Karel liefde op het eerste gezicht en ondanks mijn kleine bezwaar dat het een tussenwoning is, hebben we het geaccepteerd. De “ja-deadline”, waarop de papier moesten zijn ingeleverd, verliep op maandag 13 februari om 12 uur `s middags. Dan moest, 1. het reactieformulier, 2. de inkomensverklaringen en 3. verklaring van de huidige huurder binnen zijn. Tot twee dagen voor de bezichtiging dacht ik dat de eerste twee formulieren netjes klaar lagen, maar de maandagavond ervoor realiseerde ik me dat ik sinds mijn 65e een eigen inkomen had. waardoor ik dus ook een eigen inkomensverklaring zou moeten overleggen. Ik heb hem die avond snel aangevraag en gelukkig duurde de ontvangst daarvan niet de aangekondigde vijf dagen en lag het donderdagmorgen op de mat. Het bestaan en moeten inleveren van het derde formulier ontdekte ik pas donderdagmiddag bij het inleveren van de eerste twee formulieren. Met een beroerd gevoel reden we huiswaarts in de hoop het de volgende dag alsnog te kunnen regelen.


10 februari 2017

Uiteraard zijn we die vrijdagmorgen als een haas naar Hoorn gereden om het benodigde huurdersformulier te bemachtigen. Helaas ging dat niet zoals verwacht. We kregen daar te horen, dat er niemand was, die ons hieraan kon helpen. Maandagmorgen zouden we de eersten zijn, dus keerden we onverrichte zaken en behoorlijk nerveus terug naar Opperdoes.

13 februari 2017

Na een zenuwslopend weekend reden we maandagmorgen opgelucht naar Hoorn. Sijtje had er geen gras over laten groeien en was meteen voor ons aan de slag gegaan. Een telefoontje brak de spanning en en onder vele dankbetuigingen onzerzijds namen we het beruchte Aviertje in ontvangst.Dan op naar de Woonschakel, waar we het gewraakte formulier een uur voor het sluiten van de deadline naar behoren konden inleveren. Pfffff, dat was niet echt fijn.

Nu konden we niets anders doen dan afwachten. Bewust had ik niet gevraagd wanneer we wat zouden horen, maar voordat ik ook maar ergens over had kunnen piekeren, kwam dezelfde dag nog de definitieve toewijzing in de mail. Yesss!! Ik moest me daarna die dag nog herhaaldelijk in mijn arm knijpen of het wel waar was? Ja het was waar, we gaan verhuizen, we hebben echt een woning in Grootebroek, tekenen 8 maart de huurovereenkomst en krijgen dan ook de sleutels. We gaan ook echt weg uit Opperdoes. Blij en treurig, een dubbel gevoel, maar hoe je het ook bekijkt, de kogel is door de kerk. Mijn gezonde verstand is blij, denkende: Ja, we worden ouder, het gaat allemaal niet zo gemakkelijk meer en dan “in the middle of nowhere” hier in Opperdoes; ver van voorzieningen, winkels en dochters". Maar mijn hart doet zeer. Het station, de schitterende locatie en de langskomende trams. Auwwwww.

Maar geen getreur, dat zit niet in mij. Ik ga onverschrokken voort met ons verdere verhuisavontuur.

25 februari 2017

[Ook op fb] Vanmiddag reed ik in de stromende regen richting Bovenkarspel. Opeens hoor ik een van mijn meest favoriete Ierse nummers, "The Cliffs of Doneen", door de autoluidsprekers komen. Met de volume ruim hoger dan goed is voor een mens zijn oren moest ik wel heel goed opletten om bij de les te blijven. Ik zag me weer staan, helemaal in mijn eentje aan de uiterste noordkust van Ierland. In een adembenemend mooie natuur stond ik daar. De felle wind kleedde me bijna uit en de zee was tropisch blauw. Het begon verdacht te prikken in mijn ogen en voordat ik het me realiseerde rolde de tranen over mijn wangen. Wat is dat nou? Zo ken ik me niet? Ben ik ineens zo "soppy" geworden? Ach, waarschijnlijk doet een verhuizing toch meer dan ik wil toegeven. Pfffff.........

26 februari 2017

Vandaag heb ik 18 wissellijsten van de muur gehaald. Allen voorzien van glas. Toen ik dacht dat ik ze allemaal had gehad, merkte Karel fijntjes op dat ik de wc vergeten was. Oeps, nog 7 extra. Later vond ik er nog eentje op de schoorsteenmantel en een grote fotocollage, wat het onvoorstelbare totaal van 27 wissellijsten met glas oplevert. Niet normaal!!!! Er hangt echter nog meer. De bekende RAMlijstjes van Ikea, voorzien van “plastic” raamwerk, hangen nog op hun plek, maar zullen uiteindelijk natuurlijk ook het veld moeten ruimen. De “glazen” lijsten heb ik leeggehaald en de inhoud, bestaande uit borduursels, foto`s en tekeningen voorlopig maar in een bananendoos gedaan. Wat ik daarmee moet doen? Geen idee!. Weer ophangen is echter geen optie. Het zijn er teveel!