Op deze blog schrijf ik allerlei stukjes uit mijn jeugd, gezin en andere zaken die mij op dat moment bezig hielden.
Op mijn tweede blog heb ik mijn creativiteit los gelaten. Was het eerst borduren en breien, nu is het alleen nog maar haken wat me heerlijk van de straat houdt.
Avalon`s creablog: http://avalon022.blogspot.com/

Vanaf 2005 hou ik een digidagboek bij. Ik heb hierin over vanalles geschreven. Soms schrijf ik drie stukjes in een week en soms duurt het maanden voordat ik weer inspiratie krijg om iets op te schrijven. Dat kan dus vanalles zijn, heel persoonlijke dingen, wanneer ik niet lekker in mijn vel zit, herinneringen uit mijn jeugd en de tijd dat we met onze kinderen als gezinnetje samenwoonden, vakantie- of dagtripverhaaltjes, maar ook gekke, droevige of gewoon dagelijkse dingen die ik om mij heen registreer en waarover ik het leuk vind iets te schrijven. Alle verhaaltjes staan sowieso in pdf formaat op mijn drive, maar ik heb besloten om zo langzamerhand alle verhaaltjes alsnog te publiceren op deze blog. Veel leesplezier.

Ps-1. al bladerend door de onderwerpen zie ik nu [1-8-2013] dat het een rommeltje is geworden met de lettertypes en grootte van letters. Hoe dat komt weet ik niet. Wel weet ik dat ik ze zo niet gepost heb. Dus het zal wel weer een onvoorziene truc van Google zijn.
Ps-2: de bovenstaande foto is door mij genomen in een goddelijk rustige omgeving in de buurt van Säffle [Midden Zweden] in juni 2012

vrijdag 17 maart 2017

Verhuisjournaal-11

17 maart 2017

Gisteren, toen ik net verhuisjournaal-10 online had gezet, kreeg ik een mail van mijn broer, die heel lief aanbood, om lampen op te hangen. Oeps, lampen? Daar had ik helemaal nog niet aan gedacht. In ons toekomstige huis hangt in de woonkamer een spaarlamp zo los in een fitting aan het plafond, in de slaapkamer niets en in de keuken was er boven het aanrecht een klein lampje achtergebleven. Verder had ik me niet echt druk gemaakt over lampen daar ik op het moment alleen maar ben uitgegaan van het feit dat we vier grote losse staande schemerlampen en een heleboel bureau/slaapkamerlampjes hebben, waarmee we het de eerstkomende maanden zeker zouden kunnen uitzingen. Daarbij haat ik lampen die aan het plafond hangen. Het wekt voor mij associaties met burgerlijkheid, een tafel met vier stoelen eronder, de jaren 50/60 en tot overmaat van ramp geeft het een vreselijk licht. In ons eerste huis in Bovenkarspel vond ik toen van die nette ronde afdekplaatjes voor de lichtpunten aan het plafond en die gingen ook met ons mee naar huis nummer 2. In Opperdoes was het anders. Net als met de zware eiken meubelen, vond ik met tegenzin, dat het vanwege het decorum anders moest. Vandaar dus lampen aan het plafond. Ook geen pretje, want het plafond is zo hoog, dat ik steeds mijn hart vast hield, dat er ergens in de hoogte iets zou losschieten. Daar kon ik dan met geen mogelijkheid meer bij, want op zo`n hoge ladder staan en dan omhoog kijken, wordt brokken maken. Het is gelukkig nooit gebeurd, maar de lampen hebben ook nooit gebrand. Als stofvangers doen ze uitstekend hun werk en ik laat ze met plezier allebei achter voor de volgende bewoner.



Vanmorgen zat ik daar dan, in een bijna leeg huis op Ikea te wachten. De slaap was nauwelijks uit mijn ogen zo om acht uur in de ochtend, maar ja je moet wat over hebben voor de goede zaak en ik zag het maar als een perfecte oefening voor volgende week, want dan staan de verhuizers om half 8 voor de deur. Rijdende door Opperdoes leek het zondag, maar even verder op de Markerwaardweg, begon het al aardig op een heuse ochtenspits te lijken. Toen ik binnen was heb ik eerst maar eens kop koffie gemaakt, onder welk genot ervan ik ontdekte dat ik wel mijn haaknaalden had meegenomen, maar de katoen was vergeten. Slim!!! Wifi is er ook nog niet, dus eens even lekker surfen op het net of mijn puzzels afmaken kon ik ook vergeten, dus ben ik eerst een kast in het schuurtje gaan verplaatsen, een bestelling veiligheidsoogjes gaan uitzoeken en de grote tuinbank, die midden in de kamer staat en die voor alles gebruikt wordt, behalve zitten, gaan opruimen. Juist toen ik mijn tablet/eboek uit mijn tas had gehaald, kwam Ingrid en werd het toch nog gezellig. Om een lang verhaal verder kort te maken; de Ikeajongens kwamen om half vijf, dus moest er nog de nodige creativiteit uit de kast gehaald worden, zodat er steeds iemand aanwezig was. Toen de bestelling werd gebracht waren we intussen met z`n vieren en na nog even wat afgesproken te hebben voor morgen ging iedereen haars/zijns weeg.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten