Op deze blog schrijf ik allerlei stukjes uit mijn jeugd, gezin en andere zaken die mij op dat moment bezig hielden.
Op mijn tweede blog heb ik mijn creativiteit los gelaten. Was het eerst borduren en breien, nu is het alleen nog maar haken wat me heerlijk van de straat houdt.
Avalon`s creablog: http://avalon022.blogspot.com/

Vanaf 2005 hou ik een digidagboek bij. Ik heb hierin over vanalles geschreven. Soms schrijf ik drie stukjes in een week en soms duurt het maanden voordat ik weer inspiratie krijg om iets op te schrijven. Dat kan dus vanalles zijn, heel persoonlijke dingen, wanneer ik niet lekker in mijn vel zit, herinneringen uit mijn jeugd en de tijd dat we met onze kinderen als gezinnetje samenwoonden, vakantie- of dagtripverhaaltjes, maar ook gekke, droevige of gewoon dagelijkse dingen die ik om mij heen registreer en waarover ik het leuk vind iets te schrijven. Alle verhaaltjes staan sowieso in pdf formaat op mijn drive, maar ik heb besloten om zo langzamerhand alle verhaaltjes alsnog te publiceren op deze blog. Veel leesplezier.

Ps-1. al bladerend door de onderwerpen zie ik nu [1-8-2013] dat het een rommeltje is geworden met de lettertypes en grootte van letters. Hoe dat komt weet ik niet. Wel weet ik dat ik ze zo niet gepost heb. Dus het zal wel weer een onvoorziene truc van Google zijn.
Ps-2: de bovenstaande foto is door mij genomen in een goddelijk rustige omgeving in de buurt van Säffle [Midden Zweden] in juni 2012

zaterdag 18 maart 2017

Verhuisjournaal-12

18 maart 2017

Een kort journaaltje dit keer, want ik ben gevloerd, terwijl ik het minste gedaan heb. Maar oh, jongens ik ben zo blij met wat jullie allemaal voor ons gedaan hebben vandaag. Wat hebben jullie een werk verzet. De muren en plafonds van zowel de kamer, keuken als de slaapkamer, hebben jullie allemaal gesausd. Een titanenklus, waar ik de moed niet voor had, om er zelfs maar aan te denken.



Maar daar hield het niet mee op. Ook onze Ikea-aankopen hebben jullie allemaal in elkaar gezet. Kleindochter Sam was werkelijk super in het in elkaar zetten van het spul en samen met broer Silver hebben ze zonder hulp onze nachtkastjes in no time, tiptop in elkaar gezet. Het is trouwens een leuke gedachte dat onze nachtkastjes in elkaar zijn gezet door onze kleinkinderen, dat vergeet je niet gauw. Ook met de rest stonden ze hun vrouwtje/mannetje. De stoelen, tafel en tv-kast, met alles hebben ze geholpen en zelfstandig dingen in elkaar gezet. Zelfs de garderobekast boven is afgemaakt. Het eindresultaat mag er wezen. De kamers en keuken zijn heel rustig en licht, wat nog eens versterkt wordt door de mooie lichte houtkleur van de meubels. Rob, Sandra, Sam, Silver, Ingrid en last but not least Suzanne, allemaal heel, heel hartelijk dank.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen