Op deze blog schrijf ik allerlei stukjes uit mijn jeugd, gezin en andere zaken die mij op dat moment bezig hielden.
Op mijn tweede blog heb ik mijn creativiteit los gelaten. Was het eerst borduren en breien, nu is het alleen nog maar haken wat me heerlijk van de straat houdt.
Avalon`s creablog: http://avalon022.blogspot.com/

Vanaf 2005 hou ik een digidagboek bij. Ik heb hierin over vanalles geschreven. Soms schrijf ik drie stukjes in een week en soms duurt het maanden voordat ik weer inspiratie krijg om iets op te schrijven. Dat kan dus vanalles zijn, heel persoonlijke dingen, wanneer ik niet lekker in mijn vel zit, herinneringen uit mijn jeugd en de tijd dat we met onze kinderen als gezinnetje samenwoonden, vakantie- of dagtripverhaaltjes, maar ook gekke, droevige of gewoon dagelijkse dingen die ik om mij heen registreer en waarover ik het leuk vind iets te schrijven. Alle verhaaltjes staan sowieso in pdf formaat op mijn drive, maar ik heb besloten om zo langzamerhand alle verhaaltjes alsnog te publiceren op deze blog. Veel leesplezier.

Ps-1. al bladerend door de onderwerpen zie ik nu [1-8-2013] dat het een rommeltje is geworden met de lettertypes en grootte van letters. Hoe dat komt weet ik niet. Wel weet ik dat ik ze zo niet gepost heb. Dus het zal wel weer een onvoorziene truc van Google zijn.
Ps-2: de bovenstaande foto is door mij genomen in een goddelijk rustige omgeving in de buurt van Säffle [Midden Zweden] in juni 2012

vrijdag 24 maart 2017

Verhuisjournaal-15

22 Maart 2017

Oefff, wij zijn verhuisd!!!! Eigenlijk liep het als een zonnetje, en ook het echte zonnetje scheen dat het een lieve lust was. Prachtig op tijd stonden de verhuizers voor de deur en voordat we het in de gaten hadden, zat alles zowat in de auto. Alle dozen en zakken van boven werden verzameld in de perronkamer en de bedden speelden het spelletje goed mee, door keurig via het trapgat naar beneden te gaan. Slechts één stellingkastje lag dwars; die moest door het raam naar buiten. Tegen tienen reden we voor de verhuizers uit naar Grootebroek, waar Suzanne ons opwachtten met koffie en tompoezen. Toen ging het snel. Mijn intensieve stickeren werkte goed en voordat we het wisten stond alles al binnen en nog belangrijker, het meeste boven.

Toen de heren van Bert Ooms de straat uit reden, kwam de Mediamarkt erin en bracht de nieuwe tv. Toen konden we aan het werk. Met hulp van Suzanne en Ingrid, startten we met de bedden en daarna de keuken. Voor die laatste was het ondanks al mijn denkwerk, best nog lastig, alles een plekje te geven en ik kwam al gauw tot de conclusie dat een nieuw ritje Ikea onvermijdelijk is. Hoewel ik echt niet zoveel keukenspullen heb en daarnaast de laatste weken ontzettend veel heb gedumpt, kom ik toch kastruimte te kort. Een ladenkast onder mijn kookplaatjes zal uitkomst moeten brengen. De meeste spullen staan nu wel in de keuken, maar ik ben er stellig van overtuigd, dat er nog het nodige van plaats zal wisselen.


Verder zaten we met z`n drieën vanmiddag enorm te hanessen met de tv. We kregen de hele boel voor geen meter aan de praat. Ik was er al bang voor, want de aansluiting is totaal anders als in Opperdoes. Verder had ik toch teveel op mijn kennis uit het verleden vertrouwd en dan ineens kom je jezelf onbarmhartig tegen. Mannetjes- en vrouwtjes-stekkers zijn uit en hoe die draaidingen van tegenwoordig heten, daar heb ik geen notie van. Ook is HDMI tegenwoordig het toverwoord, iets waarvan ik in 1998, toen we voor de laatste keer verhuisden nog nooit had gehoord. Gelukkig, komt er morgenmiddag iemand van Ziggo langs, die ons hiermee uit de brand kan helpen.

Maar de meeste tijd van de middag bestond uit opruimen, nog meer opruimen en een ritje Gamma [verfrollers] en Jysk [kussens en tafelzeil] ertussendoor. Zelfs nu, de eerste dag al, merk ik, hoeveel gemakkelijker het allemaal gaat, met die winkels, zo dicht in de buurt. In wezen is dat idioot, want zover ligt Medemblik niet van Opperdoes, maar toch voelt het anders, en waar hem dat nou precies in zit weet ik niet.

Ook de afhaalchinees is in de buurt. Dat kwam vandaag wel erg gelegen en het is nog lekker ook. Na het eten knapten we allemaal een beetje af en begon het vroege opstaan behoorlijk op te spelen. Na een bakkie koffie/thee en wat kleine klusjes hielden Suzanne en Ingrid het voor gezien en gingen naar huis.

Toen waren we voor het eerst saampjes. Een gekke gewaarwording, in een nieuw huis, zonder tv en wifi, wat zouden we nu eens gaan doen. Ik was al een paar uur op zoek geweest naar een zwart dienblad om alle koffiespullen bij elkaar te zetten op de wasmachine. Daar moest ik dan maar eens mee doorgaan, bedacht ik zo, en daarvoor moest ik naar boven. Omdat ik om dat blad te vinden alle dozen moest openmaken, kon ik ze net ze goed meteen splitsen in een serie “uitpakken” en een serie “dat komt wel eens”. Dat lukte prima, en bij de serie “uitpakken” heb ik daarna de daad bij het woord gevoegd. Helaas gaf het dienblad zijn schuilplaats nog steeds niet prijs.Een deel van de dozen is nu leeg en rest [meest hobbyspullen van mij en fotoalbums] staat netjes in de kast.

Nu terwijl ik dit stukje zit te tikken, is het intussen half één geworden en ik realiseer me dat ik al vanaf 6 uur vanmorgen in de weer ben geweest. Zoiets is in lange niet voorgekomen en ik sta er versteld van, dat ik na vijf uur slaap het nog zo lang heb volgehouden. Maar nu is het welletjes, ik ga proberen te slapen. Maar niet voordat ik Ingrid en Suzanne heel hartelijk bedankt heb voor hun enorme hulp!!!!!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen