Op deze blog schrijf ik allerlei stukjes uit mijn jeugd, gezin en andere zaken die mij op dat moment bezig hielden.
Op mijn tweede blog heb ik mijn creativiteit los gelaten. Was het eerst borduren en breien, nu is het alleen nog maar haken wat me heerlijk van de straat houdt.
Avalon`s creablog: http://avalon022.blogspot.com/

Vanaf 2005 hou ik een digidagboek bij. Ik heb hierin over vanalles geschreven. Soms schrijf ik drie stukjes in een week en soms duurt het maanden voordat ik weer inspiratie krijg om iets op te schrijven. Dat kan dus vanalles zijn, heel persoonlijke dingen, wanneer ik niet lekker in mijn vel zit, herinneringen uit mijn jeugd en de tijd dat we met onze kinderen als gezinnetje samenwoonden, vakantie- of dagtripverhaaltjes, maar ook gekke, droevige of gewoon dagelijkse dingen die ik om mij heen registreer en waarover ik het leuk vind iets te schrijven. Alle verhaaltjes staan sowieso in pdf formaat op mijn drive, maar ik heb besloten om zo langzamerhand alle verhaaltjes alsnog te publiceren op deze blog. Veel leesplezier.

Ps-1. al bladerend door de onderwerpen zie ik nu [1-8-2013] dat het een rommeltje is geworden met de lettertypes en grootte van letters. Hoe dat komt weet ik niet. Wel weet ik dat ik ze zo niet gepost heb. Dus het zal wel weer een onvoorziene truc van Google zijn.
Ps-2: de bovenstaande foto is door mij genomen in een goddelijk rustige omgeving in de buurt van Säffle [Midden Zweden] in juni 2012

woensdag 1 maart 2017

Verhuisjournaal-3

1 maart 2017






Vanmorgen is alle zware meubilair [salontafel en eethoek] door Noppes, het plaatselijke kringloopbedrijf, opgehaald. Ook wat overbodige stoelen, tafeltjes, dekenkist en zelfs een nachtkastje wat nog van mijn ouders is geweest, zullen hopelijk een nieuwe bestemming vinden. Zo moeilijk als het is om de vele borduurwerken en andere [zelfgemaakte] hobbydingen weg te doen, zo opgelucht was ik dat dit allemaal de deur uit ging. Nu begint het allemaal wat meer op kamperen te lijken, maar daar is niks mis mee. Het is even wennen met die grote tuintafel in de perronkamer, maar er zullen ongetwijfeld nog meer veranderingen komen, die nog veel ingrijpender zijn. Een ding is zeker. Ik hou niet van een popperige huisjes met allemaal prullaria op kasten en aan de muur en ik ga met deze nieuwe start dus weer beginnen om een minimalistische kamer te creëren. Niet teveel meer op kasten of aan de muur, want al die ballast maakt je leven er alleen maar ingewikkelder op.

Heb vanmiddag de “linnenkast” leeggehaald. Dat is een oude bruine kast, die we gekocht hebben toen we in 1966, na ons trouwen in de Kerkstraat in Abcoude gingen wonen. Toen deed hij dienst als keukenkast. Hij is alle keren meeverhuisd, dus is intussen al 4x in elkaar gezet. Morgen zal Karel hem voor de vierde en laatste keer uit elkaar halen, want ik ben bang dat een vijfde keer niet gaat lukken. De planken beginnen de laatste jaren letterlijk en figuurlijk dwars te liggen en spontaan naar beneden te vallen. De inhoud is al verwerkt en zit voor een groot gedeelte al ingepakt.

Met dat inpakken moet ik trouwens toch wel een beetje oppassen. Zo fanatiek als ik bezig ben, realiseer ik me nauwelijks dat ik hier nog drie weken zit. Ook dan wil ik zo af en toe schone kleren aan en bij ieder t-shirt een zoektocht door wat blauwe zakken is ook niet aanbevelenswaardig. Het aantal zakken begint trouwens aardig te groeien en ik moet hoognodig grote stickers halen. Helaas wil die man/vrouw van Bert Ooms wil maar niet komen. Dat is vervelend, want ik hou ten eerste niet van wachten en ten tweede haat ik het om vast te zitten in huis. Toch nog maar even doorbijten!


Geen opmerkingen:

Een reactie posten