Op deze blog schrijf ik allerlei stukjes uit mijn jeugd, gezin en andere zaken die mij op dat moment bezig hielden.
Op mijn tweede blog heb ik mijn creativiteit los gelaten. Was het eerst borduren en breien, nu is het alleen nog maar haken wat me heerlijk van de straat houdt.
Avalon`s creablog: http://avalon022.blogspot.com/

Vanaf 2005 hou ik een digidagboek bij. Ik heb hierin over vanalles geschreven. Soms schrijf ik drie stukjes in een week en soms duurt het maanden voordat ik weer inspiratie krijg om iets op te schrijven. Dat kan dus vanalles zijn, heel persoonlijke dingen, wanneer ik niet lekker in mijn vel zit, herinneringen uit mijn jeugd en de tijd dat we met onze kinderen als gezinnetje samenwoonden, vakantie- of dagtripverhaaltjes, maar ook gekke, droevige of gewoon dagelijkse dingen die ik om mij heen registreer en waarover ik het leuk vind iets te schrijven. Alle verhaaltjes staan sowieso in pdf formaat op mijn drive, maar ik heb besloten om zo langzamerhand alle verhaaltjes alsnog te publiceren op deze blog. Veel leesplezier.

Ps-1. al bladerend door de onderwerpen zie ik nu [1-8-2013] dat het een rommeltje is geworden met de lettertypes en grootte van letters. Hoe dat komt weet ik niet. Wel weet ik dat ik ze zo niet gepost heb. Dus het zal wel weer een onvoorziene truc van Google zijn.
Ps-2: de bovenstaande foto is door mij genomen in een goddelijk rustige omgeving in de buurt van Säffle [Midden Zweden] in juni 2012

zondag 5 maart 2017

Verhuisjournaal-5

5 maart 2017

vandaag was het een "Doei-dag" ofteweg een dag waarop ik allemaal spullen tegenkwam met een verhaal. Dat maakt de zaak er niet eenvoudiger op, maar alles bewaren is toch echt onmogelijk. Als het super moeilijk wordt grijp ik naar één van de twee opties. Toch bewaren of wat ik veel vaker doe, ik maak een foto en doe het dan alsnog weg. Zo krijg ik een geweldige fotofile, waarbij ik later nog eens heerlijk kan wegdromen of wat ik soms ook wel eens doe, een stukje schrijven naar aanleiding van de foto.  


Neem nou deze witte sweater, gekocht in 1993. Hij was toen eigenlijk ook al een beetje krap en helaas heeft hij nooit erg lekker gezeten. Prioriteit nummer 1 was natuurlijk de opdruk en dat ik die niet in de maat XXL kon kopen nam ik voor lief. In 1993, waren we dus op het eiland Man. Een fantastische plek midden in de Ierse zee. Twijfelkont die ik toen ook al was, nam ik natuurlijk pas, aan het eind van de rit weer beneden, in Laxey, de beslissing om deze sweater te kopen. Helaas was hij daar uitverkocht, en ik zou, als ik hem persé wilde kopen weer naar de tram moeten pakken, naar de top van de Snaefell. Waarom Karel die middag niet met me meewilde, weet ik niet meer, maar ik weet zeker dat ik alleen weer de tram nam, de berg op. Het was de laatste rit en echt prettig voelde ik me niet. Dat kan ik me nog goed herinneren, maar schijnbaar was toen, de wil om de trui te hebben groter dan het vooruitzicht om in mijn eentje weer die berg op te moeten. Alle kleding is nu uitgezocht en daar dat het laatste was, wat er nog boven gedaan moest worden, ben ik daar bijna klaar. Alleen de spullen in de bad- en slaapkamer, die wij dagelijks nodig hebben ligt er nog.



















Een tweede auwww-moment had ik, toen ik deze mooie, maar heel veel stofaantrekkende zwanen naar de kliko verwees. Ze zijn opgebouwd uit honderden kleine units, die ik vouwde uit een klein A-formaat papiertje. De techniek komt, als ik het goed begrepen heb, anders dan de meeste origami modellen, uit China. Ook van deze zwanen kan ik zeggen, "Gelukkig hebben we de foto`s nog".....en beter, ik heb ook de patronen nog, dus als ik in de toekomst echt niet meer weet wat ik moet gaan doen, kan ik altijd weer overnieuw beginnen.

Verder ben ik nog even naar Karwei in Enkhuizen gereden, om een bak te halen, voor alle spijkers, schroeven en andere troepjes, zodat ook die netjes met ons mee naar Grootebroek kunnen reizen. Het was zulk prachtig zonnig lenteweer dat ik er meteen een ritje aan heb vastgeplakt. Als ik nu naar buiten kijk, vraag ik me wel af waar dat mooie lenteweer gebleven is, want het regent nu weer pijpestelen.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen