Op deze blog schrijf ik allerlei stukjes uit mijn jeugd, gezin en andere zaken die mij op dat moment bezig hielden.
Op mijn tweede blog heb ik mijn creativiteit los gelaten. Was het eerst borduren en breien, nu is het alleen nog maar haken wat me heerlijk van de straat houdt.
Avalon`s creablog: http://avalon022.blogspot.com/

Vanaf 2005 hou ik een digidagboek bij. Ik heb hierin over vanalles geschreven. Soms schrijf ik drie stukjes in een week en soms duurt het maanden voordat ik weer inspiratie krijg om iets op te schrijven. Dat kan dus vanalles zijn, heel persoonlijke dingen, wanneer ik niet lekker in mijn vel zit, herinneringen uit mijn jeugd en de tijd dat we met onze kinderen als gezinnetje samenwoonden, vakantie- of dagtripverhaaltjes, maar ook gekke, droevige of gewoon dagelijkse dingen die ik om mij heen registreer en waarover ik het leuk vind iets te schrijven. Alle verhaaltjes staan sowieso in pdf formaat op mijn drive, maar ik heb besloten om zo langzamerhand alle verhaaltjes alsnog te publiceren op deze blog. Veel leesplezier.

Ps-1. al bladerend door de onderwerpen zie ik nu [1-8-2013] dat het een rommeltje is geworden met de lettertypes en grootte van letters. Hoe dat komt weet ik niet. Wel weet ik dat ik ze zo niet gepost heb. Dus het zal wel weer een onvoorziene truc van Google zijn.
Ps-2: de bovenstaande foto is door mij genomen in een goddelijk rustige omgeving in de buurt van Säffle [Midden Zweden] in juni 2012

maandag 6 maart 2017

Verhuisjournaal-6

6
6 maart 2017


Ahwww, vandaag weer een beerput opengetrokken. BESTEK! Ja dat moet met een hoofdletter, want ik kom er in om. Wat doe je met o.a. 18 eetlepels, 40 theelepeltjes, 12 fonduevorken [en geen fonduestel], 24 gebaksvorkjes, 22 kartel- en 12 smeermessen, 3 dunschillers, 4 aardappelmesjes en dan heb ik nog niet eens onze [gelukkig maar] zesdelige cassette, meegeteld. Wat een cassette is zal ik even uitleggen voor de hedendaagse jeugd, want het heeft helemaal niets te maken met de geluidsbandjes, die intussen ook alsweer uit de mode zijn. Een cassette zoals ik bedoel behoorde in de jaren '60 van de vorige eeuw en ver daarvoor, evenals bed- en keukenlinnen tot je uitzet, die nodig had als je ging trouwen. Dat kon veel of weinig zijn, al naar gelang de financiele status van je ouders. Een cassette bestond uit bestek in de breedste zin van het woord.

Mijn nu niet meegetelde cassette bestaat dan nog eens uit: 12 vorken, lepels en messen [van elk 6 kleine en 6 grote], 12 theelepels [alweer], 12 eierlepeltjes, 2 vleesvorkjes, 2 botermesjes, 4 grote opscheplepels, 2 lepeltjes waar ik absoluut niet meer weet waarvoor ze dienen en een messenslijper.







Last but not least, vond ik ook nog wat nostalgische bestek wat er niet uitziet. Het is nl. zilver dus zou het geregeld gepoets moeten worden. Een setje van vork-lepel-mes, dat gezien de inscriptie waarschijnlijk nog van mijn oma, waarnaar ik genoemd ben is geweest. Verder een setje bestaande uit een vork en lepel van mijn vader en een van mijn moeder, waarbij ook nog een klein lepeltje zit. Heel lief is de inscriptie op de achterkant met haar naam "Jopie". Dat breng je toch niet naar de kringloop! Het vierde setje is een kindervork met twee lepels. Het is van zoon Rob, die het nooit heeft meegenomen en ik herinner me nog dat we een keer de lepel kwijt waren en er eentje hebben bijgekocht. Natuurlijk vonden we later de orignele lepel terug. Dit setje moet dus tzt. naar Amsterdam.

Het ergste is eigenlijk nog, dat al dat bestek maar gewoon in de kast ligt, want we gebruikten het alleen bij de -niet zo vaak voorkomende- kerstdiners. In det keukenladen liggen drie vorken, drie lepels en een handjevol messen van Blokker of zoiets. Die worden dagelijks gebruikt. Dus, wat nu????? Na lang wikken en wegen ga ik maar iets meer van mijn cassette gebruiken en heb voor de meeste lepels, vorken en messen de aantallen gehalveerd. Het overschot staat nu in een schoenendoos hier in de kamer. Dus zit je ergens om verlegen, schroom niet, ik heb nog genoeg om weg te geven.

Wat betreft Ziggo heb ik de boel ook maar eens geregeld. Een telefoontje was voldoende. Toch heb ik een heleboel vergeten te vragen. "Houd ik mijn telefoonnummer en wat moeten, zowel Ingrid, Suzanne en ook ik met al die kastjes. Nou ja dat komt nog wel. Op de verhuisdag, neem ik alle oude apparatuur mee en als ik het daar inplug zou alles het moeten doen. Ik ben benieuwd! Voor de mediabox, die ik ook bestelde, was ik voor de verhuizing te laat. Dat komt dus later. Dan komt er dus nog een extra kastje en is het hoog tijd om ook maar iets eens aan al die andere overtollige kastjes te doen.

O, ja, ik heb bij post.nl een verhuisbericht aangeraagd. Ik stond vijf dagen geleden al voor paal bij Stumpel, want ik vroeg naar een invulformulier hiervoor. Dat meisje keek of ze water zag branden, want die dingen zijn schijnbaar al jaren uit de mode. Heb ik weer!
Maar goed, het aantal bedrijven dat je kunt aanvinken, waarnaar dan automatisch een adresverandering gaat is wel fors groter geworden, maar wat ik wilde stond er niet bij. Balen. Ik moet ze dus allemaal apart gaan aanschrijven of inloggen op de "Mijn" pagina en het zelf veranderen. Lekker wel, dat noemen ze dan dienstverlening tegenwoordig.

Wel, wel, zo kan ie wel weer voor vandaag. En ja Ingrid en Joyce, een lange dit keer, jullie krijgen je zin.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten