Op deze blog schrijf ik allerlei stukjes uit mijn jeugd, gezin en andere zaken die mij op dat moment bezig hielden.
Op mijn tweede blog heb ik mijn creativiteit los gelaten. Was het eerst borduren en breien, nu is het alleen nog maar haken wat me heerlijk van de straat houdt.
Avalon`s creablog: http://avalon022.blogspot.com/

Vanaf 2005 hou ik een digidagboek bij. Ik heb hierin over vanalles geschreven. Soms schrijf ik drie stukjes in een week en soms duurt het maanden voordat ik weer inspiratie krijg om iets op te schrijven. Dat kan dus vanalles zijn, heel persoonlijke dingen, wanneer ik niet lekker in mijn vel zit, herinneringen uit mijn jeugd en de tijd dat we met onze kinderen als gezinnetje samenwoonden, vakantie- of dagtripverhaaltjes, maar ook gekke, droevige of gewoon dagelijkse dingen die ik om mij heen registreer en waarover ik het leuk vind iets te schrijven. Alle verhaaltjes staan sowieso in pdf formaat op mijn drive, maar ik heb besloten om zo langzamerhand alle verhaaltjes alsnog te publiceren op deze blog. Veel leesplezier.

Ps-1. al bladerend door de onderwerpen zie ik nu [1-8-2013] dat het een rommeltje is geworden met de lettertypes en grootte van letters. Hoe dat komt weet ik niet. Wel weet ik dat ik ze zo niet gepost heb. Dus het zal wel weer een onvoorziene truc van Google zijn.
Ps-2: de bovenstaande foto is door mij genomen in een goddelijk rustige omgeving in de buurt van Säffle [Midden Zweden] in juni 2012

woensdag 8 maart 2017

Verhuisjournaal-7

8 maart 2017

Een korte dit keer. Ik heb weinig te melden, maar wat er gebeurde was reuze belangrijk. Vandaag kregen we de sleutel. We huren dus nu twee huizen. Dat geeft een raar gevoel en het moet natuurlijk ook niet te lang duren, want zo`n dubbele maandhuur is een beetje duur. Ik ben, na die overdracht, nog even rustig door het huis gelopen, en heb geprobeerd tot me door te laten dringen, dat we over 14 dagen hier echt wonen. Ik moet zeggen, dat lukte niet erg. Wat dochter Suzanne ook zegt, boven is het giga-groot met ontzettend veel bergruimte, maar beneden, waar we "echt willen gaan wonen", wordt het toch nog een hele puzzel om onze spulletjes zo gericht mogelijk een plekje te geven.

Bij alle klussen die er zijn, gaat er ook wel eens eentje wat eenvoudiger. Vanmiddag stuurde ik de adresverandering in de familie rond. Heerlijk zo, tegenwoordig, bijna allemaal per mail, dat ging lekker snel. Zo vlot zelfs, dat één van de eerste reacties helemaal van de andere kant van de wereld kwam. Mijn nicht, die in Zuid-Afrika woont was een van de eersten die ons doorgaf dat ze ons nieuwe adres had genoteerd. Dat is echt leuk!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten