Op deze blog schrijf ik allerlei stukjes uit mijn jeugd, gezin en andere zaken die mij op dat moment bezig hielden.
Op mijn tweede blog heb ik mijn creativiteit los gelaten. Was het eerst borduren en breien, nu is het alleen nog maar haken wat me heerlijk van de straat houdt.
Avalon`s creablog: http://avalon022.blogspot.com/

Vanaf 2005 hou ik een digidagboek bij. Ik heb hierin over vanalles geschreven. Soms schrijf ik drie stukjes in een week en soms duurt het maanden voordat ik weer inspiratie krijg om iets op te schrijven. Dat kan dus vanalles zijn, heel persoonlijke dingen, wanneer ik niet lekker in mijn vel zit, herinneringen uit mijn jeugd en de tijd dat we met onze kinderen als gezinnetje samenwoonden, vakantie- of dagtripverhaaltjes, maar ook gekke, droevige of gewoon dagelijkse dingen die ik om mij heen registreer en waarover ik het leuk vind iets te schrijven. Alle verhaaltjes staan sowieso in pdf formaat op mijn drive, maar ik heb besloten om zo langzamerhand alle verhaaltjes alsnog te publiceren op deze blog. Veel leesplezier.

Ps-1. al bladerend door de onderwerpen zie ik nu [1-8-2013] dat het een rommeltje is geworden met de lettertypes en grootte van letters. Hoe dat komt weet ik niet. Wel weet ik dat ik ze zo niet gepost heb. Dus het zal wel weer een onvoorziene truc van Google zijn.
Ps-2: de bovenstaande foto is door mij genomen in een goddelijk rustige omgeving in de buurt van Säffle [Midden Zweden] in juni 2012

vrijdag 10 augustus 2018

Zaandam

Dinsdagmiddag was ik met dochter Suzanne in Zaandam. Zij had daar via internet een winkel gevonden waar na deze twee hittegolven nog wat redelijk betaalbare tuinstoelen te koop waren. Dat adresje was een enorm grote campingwinkel van "De Vrijbuiter die was gevestigd op een terrein vlakbij de voormalige Hembrug en ik kwam daar tot de conclusie, dat het maar goed is, dat er tegenwoordig navigatiesystemen bestaan want als we "op mijn herinnering" hadden gereden, was ik er nooit gekomen. Ik blijf me verbazen hoe alles veranderd is en ben dan ook regelmatig de weg kwijt. Stond ik een paar maanden geleden nog aan de andere kant van het kanaal bij het "kissing couple" [toppertje!] , nu was ik aan de noordkant van het kanaal, waar ik met verwondering keek naar al dat winkelgeweld. En ja, ik val in herhalingen, zoals ik het kende, met zijn weilanden en molens, dat is allemaal verleden tijd.


Na een succesvolle aankoop gingen we richting Zaandam en ik zou ik niet zijn, als ik niet promt een verkeerde afslag nam. Via een viaduct reden we over het spoor en ineens hoorde ik naast mij een kreet. "Kijk, je kijkt zo de tunnel in". Toen ik gekeerd was heb ook ik even gekeken, en ja, dat herinnerde me direct aan de eerste rit na de opening van de tunnel. Op uitnodiging van onze ex-overbuurman en machinist, die stomtoevallig juist die rit reed, reden wij voor in de trein met hem mee. Helaas is de foto toentertijd ietsjes mislukt, omdat ik me een beetje verrekend had op de snelheid waarmee we de tunnel inzoefden.







In 2010 reed ik voor het laatst uit nieuwsgierigheid eens door het centrum van Zaandam om het in aanbouw zijnde Hiltonhotel met zijn geveltjes, te bewonderen. Ik vond het een topper, maar verder was het hele gebied een enorme bouwput, waarvan ik in de verste verte niet kon vermoeden hoe uitgebreid het allemaal zou gaan worden. Gisteren kon ik de weg naar het Centrum helemaal niet vinden en met 29 graden in de schaduw waren we niet echt enthousiast om de airco van de auto te verlaten om in de klamme en hete buitenlucht de toerist uit te gaan hangen. Erg was dat niet, het centrum torende in het volle zonlicht hoog boven alles uit aan de andere kant van de spoorlijn. Dat was voor die dag ruim voldoende.

En dan het station. Om eerlijk te zijn, kwamen we in die dagen niet veel verder dan daar, want in die tijd had ik in Zaandam zelf niet zoveel te zoeken. Na een eenmalig bezoekje aan "Wastora" had ik het wel gezien dus kwamen we nadien het station niet meer uit. Het was gewoon één van de stops, want anders kwam je niet in Amsterdam. Wel herinner ik me de opening van het nieuwe station heel goed, maar helaas zijn ook de foto`s daarvan niet meer te vinden. Het sprong eruit door zijn rood-oranje buizenstelsel en ook de traverse kreeg een behoorlijke facelift. Daar is heden ten dage helaas niet veel meer van te zien. Het station zit goed verstopt achter het unieke en dominerende Zaanse Centrum en het is dus goed zoeken om de in- en uitgang te vinden.


[Foto: Suzanne Haarsma]

De weg die we reden, achter het station, herkende ik wel. De aanleg hiervan waren de eerste activiteiten, die wij vanuit de trein zagen en we betreurden toen al het verlies van het open uitzicht over de weilanden en polders, die je zag terwijl de trein aan het perron stond. Verderop, noordwaards rijdend, zag ik de fly-over aan de overkant van het spoor en we zagen nog een enkele molen, die het enorme bouwgeweld heeft overleefd. Uiteindelijk belandden we in een woonwijk, waar ik slechts met grote moeite uit kon komen. Na vele rondjes werden we gered door een bord dat ons wees naar de A8. Die kant wilde we helemaal niet op, maar om nog meer overbodige kilometers te voorkomen, zijn we daar maar heen gegaan.

Dat is dus mijn herinnering aan Zaandam door de jaren heen. Van Wastora, een uitgeleefd rijtje huizen tegenover het station, een rommelig busstation, een stoffige traverse die je in het nietszeggende centrum bracht, wandel je tegenwoordig via een bijna onzichtbare stationsuitgang zowat meteen de Zaanse Schans in. Mooi? Discutabel, maar apart is het zeker en de buitenlandse toeristen zullen er geheid van smullen. Gisteren was ik wel enthousiast, maar na een nachtje slapen, weet ik het allemaal niet zo zeker meer. Supermooi of toch een beetje teveel van het goede? Ach het is maar hoe je het bekijkt!

Toch is er één ding dat ik helemaal vergeet door al dat toeristengeweld. Ja ik was vaker met de auto in Zaandam. Helemaal [ook al] verstopt in een klein achteraf-straatje vond ik het na een tweede keer naar Zaandam te zijn gereden het Czaar Peterhuisje. Ik begrijp dat er niet teveel aandacht aan wordt geschonken, want het kan al die toeristendrommen niet aan en ook ik was te lui om mijn auto te proberen kwijt te raken in die smalle straatjes rondom. Maar toch, ik heb het gezien en dat doet zeker zoveel als dat hele Zaanse geweld daar in het stationsgebied.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten