Vanaf 2005 schrijf ik korte stukjes in dit digitale dagboek. Dat kunnen er drie per week zijn, maar soms ook, schrijf ik maanden niet. Waarover ik schrijf, dat kan vanalles zijn. Heel persoonlijke dingen, wanneer ik niet lekker in mijn vel zit, herinneringen uit mijn jeugd en de tijd dat we met onze kinderen als gezinnetje samenwoonden, vakantie- of dagtripverhaaltjes, maar ook gekke, droevige of gewoon dagelijkse dingen die ik om mij heen registreer en waarover ik het leuk vind iets te schrijven. Op de foto hierboven sta ik, in de zomer van 1987 in de tuin van één van de grote herenhuizen in het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen. Daar stond een grote "spiegelbol", waarmee ik mezelf op de gevoelige plaat zette. Een selfie dus van ruim 35 jaar oud en ook van ver voordat dat het woord "selfie" werd uitgevonden. Erg scherp is de foto helaas niet, maar ja, wat kan verwachten van zo`n oude foto, die al heel wat heeft meegemaakt vanaf een opname op een 35 mm fotorolletje tot een computerbestandje in het digitale tijdperk. Toch vind ik hem nog steeds de moeite waard om hem eens in het zonnetje te zetten.

dinsdag 2 december 2025

Niets blijft hetzelfde

Ik was nogal vroeg wakker vanmorgen en wilde niet weer in slaap vallen, om dan half in de ochtend pas aan de dag te kunnen beginnen; dus wat doe je dan? Precies. Ik pakte de tablet en maakte mijn jigidi-puzzeltje [gemaakt van één van mijn eigen foto's] af. Dit verkeersbordje fotografeerde ik op de parkeerplaats van een hotel, tussen Hamburg en Kiel in Noord-Duitsland, waar we twee zomers op doorreis naar Scandinavie hadden geslapen. Een discussie van het wel of niet ethisch zijn van het bordje ga ik uit de weg, maar om die foto van een correct gespelde naam en plaatsnaam te voorzien, ging ik googelen.


Het werd een rare zoektocht. De plaatsnaam was geen probleem, die had ik via Google Maps natuurlijk zo gevonden, maar dat hotel? Natuurlijk kon ik het nazoeken in mijn vakantiefoto's, maar dan moest ik mijn bed uit, want dan had ik de laptop nodig ; dus googelde ik verder. Ai herkende de door mij ingevoerde naam van het hotel wel, maar gaf verder geen info. Dat wekte mijn argwaan. Oei, niet best, want meestal komt er bij het intikken van een hotelnaam, een stortvloed van reclame, op het scherm.


In het “Chrome-gedeelte” rolde het hele gebeuren aangaande het hotel er via de vele Duitse krantenberichten uit. Ondanks alle betaalmuren, die ze in daar helaas ook hebben, begreep ik genoeg. Ik las ik dat het hotel al sinds 2013 leeg stond en dat dit lege pand, in maart van dit jaar voor het grootste deel ook nog eens is afgebrand, waardoor dat kollosale gebouw, waar we, tot Karel plezier. de trams uit ons hotelraam konden zien rijden, een grote puinhoop is geworden.


 Wij waren er op de heen- en terugreis, in de zomer van 2011 en 2012 en bedacht me ineens, dat het tweede bezoek, dus best kort voor de sluiting moet zijn geweest. Aan niets was toen te merken, dat er in hotel Gutsmann in Bad Bramstedt [want dat was waar ik naar zocht], iets aan de hand zou zijn, laat staan dat er een sluiting dreigde. Ik vond het allemaal nogal bizar en een déjà vu overviel me.

Zo`n ervaring was me al een keer eerder overkomen, hoewel..... helemaal hetzelfde was het niet. In 2013 stonden we in Wales voor een ruine van een hotel, wat ons een paar jaar daarvoor een slaapplek en een heel gezellige avond met een heleboel SHMmers had gegeven [zie: Avalonblog: “Walesmania”]. De schok was hetzelfde; in 2013 ter plekke en nu, anno 2025, zittende op het randje van mijn bed, met de tablet op mijn knieën. Een beetje beduusd van al dat nieuws, kwam er van slapen helemaal niets meer en ik ontdekte voor de zoveelste keer, dat niets hetzelfde blijft.

Foto: filmpje NDR
https://www.ndr.de/nachrichten/schleswig-holstein/Nach-Grossbrand-im-Hotel-Gutsmann-Polizei-ermittelt-Brandursache,regionnorderstedtnews2456.html


Avalonblog: Walesmania: https://avalon045-avalon.blogspot.com/2013/11/walesmania.html

Geschreven: 2 december 2025
Dagtekening: 2011-2013 en 2 december 2025