Vanmorgen vroeg kon ik niet meer slapen en had daarbij al een uur de verleiding weerstaan om de tablet te pakken, wetende, dat het slapen, dan helemaal over zou zijn. Om half zeven was ik het zat. Ik pakte het ding en ging zitten scrollen. Via Fb, met zijn dagelijkse zooi, kwam ik door de filemeldingen bij Google maps, met zijn rode verkeersbalkjes terecht. Toen ging mijn gedachte met me aan de loop. Naar aanleiding van de rit, een paar jaar terug, waarbij naar Bergen op Zoom reed en bij Rotterdam, de hele A4 kwijtraakte en de rit een poosje terug, waarbij ik via de borden op het nieuwe stuk van de A16 terecht kwam en de kluts kwijt was, lag ik als snel de rondwegen om Rotterdam te bekijken. Het is me nog steeds niet al te helder. Ik kom er niet zo vaak en heb de de ring om Rotterdam, helaas nog nooit begrepen. Via Rotterdam kwam ik in Dordrecht en dacht ineens aan de foto, waarop mijn ouders en mijn opa en oma in januari 1963 voor hun nieuwe huis stonden. Waarschijnlijk heb ik die foto in zelf gemaakt, want ik herinner me nog dat mijn grootouders, net, voor de zoveelste keer verhuisd, voor hun woning stonden.

En dan bedenk ik me ineens het volgende. Hoe zou het er nu allemaal uitzien? Zou het huis er nog staan? Het werd een gok, want met zulke tripjes, down Memory Lane heb ik meestal slechte ervaringen. De meeste huizen/scholen, die ik zocht zijn niet meer te herkennen of afgebroken. Ik startte Google Maps en tikte het adres, Cornelis Evertsenstraat 47, Dordrecht in. De straat vond ik meteen natuurlijk, maar verrassend genoeg, op een hele andere plek dan ik verwachtte. Ja de wijk Sterrenburg kwam me wel bekend voor, maar dat lag volgens mij, kort achter het station. Maar nee, het was veel verder.
De verbazing werd nog groter toen ik Streetview inschakelde, want jahoor, daar gingen we weer. Ik zag volslagen andere huizen op mijn scherm, dan ik verwachtte. Daarbij hadden die woningen allemaal even nummers, wat dus ook niet klopte. Natuurlijk was dat, niet echt een verrassing, maar waarom al die, voor mij bekende huizen waren afgebroken, was dat wel. Ik zag op de foto een grasveldje en de andere kant van die unieke overkapping van de A16. Wow, dat is nog eens een reden om huizen af te breken. Ik zou bijna kunnen zeggen, dat ik een paar weken geleden, vanuit het zuiden komend, daar met 100 km per uur bijna door mijn opa en oma`s achtertuin ben gereden. Bizar!
