Vanaf 2005 schrijf ik korte stukjes in dit digitale dagboek. Dat kunnen er drie per week zijn, maar soms ook, schrijf ik maanden niet. Waarover ik schrijf, dat kan vanalles zijn. Heel persoonlijke dingen, wanneer ik niet lekker in mijn vel zit, herinneringen uit mijn jeugd en de tijd dat we met onze kinderen als gezinnetje samenwoonden, vakantie- of dagtripverhaaltjes, maar ook gekke, droevige of gewoon dagelijkse dingen die ik om mij heen registreer en waarover ik het leuk vind iets te schrijven. Op de foto hierboven sta ik, in de zomer van 1987 in de tuin van één van de grote herenhuizen in het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen. Daar stond een grote "spiegelbol", waarmee ik mezelf op de gevoelige plaat zette. Een selfie dus van ruim 35 jaar oud en ook van ver voordat dat het woord "selfie" werd uitgevonden. Erg scherp is de foto helaas niet, maar ja, wat kan verwachten van zo`n oude foto, die al heel wat heeft meegemaakt vanaf een opname op een 35 mm fotorolletje tot een computerbestandje in het digitale tijdperk. Toch vind ik hem nog steeds de moeite waard om hem eens in het zonnetje te zetten.

maandag 6 juli 2026

Smiley`s

Wie wel eens op de Duitse Autobahn gereden heeft, kent ze. De borden "Achtung Baustelle" voorspellen nooit veel goeds en om het leed een beetje te verzachten hadden ze, toen we naar Scandinavië reden, borden met smiley`s langs de weg geplaatst. Het was nog handig ook, want je werd meteen luid en duidelijk op de hoogte gesteld, van de afstand, die je nog voor de boeg had, voordat de ellende voorbij was. En die afstand kon lang zijn, want die "Strassenarbeiten" waren meestal vele kilometers langer dan bij ons.

De eerste keer dat ik ze zag, was dan ook daar. Als ik het me goed herinner, was dat op de beruchte A1 tussen Hamburg en Bremen, want het leek wel, of ze daar altijd aan het werk waren. Om duidelijke redenen kon ik er daar helaas geen foto`s van maken, wat ik best wel jammer vond.

Tot mijn verrassing stonden ze in 2008 ineens op de A7 tussen de afslagen Hoorn-Noord en Medemblik. Oei, dat was lekker dicht bij huis, daar kon ik wel wat mee. Eindelijk de kans om ze op de foto te zetten. Na twee of drie keer [dat weet ik niet meer zo precies] dat trajact op de A7, heen en weer gereden te hebben, hadden we ze allemaal op beeld. Natuurlijk spreek ik over "we", wat ik maakte de plaatjes vanzelfsprekend niet zelf. Mijn dank is groot Ingrid, zes scherpe foto`s, gemaakt uit een rijdende auto. Het was lastig, ik weet het, voordat je de foto maakt, is het bord, alweer uit je zoeker verdwenen en heel langzaam rijden op de snelweg is ook niet zo gezond.

Het is allemaal alweer een tijdje terug, en ik weet niet of ze er tegenwoordig nog wel eens staan, maar tijdens een zoektocht naar iets heel anders, kwam ik de foto`s weer tegen. Dus voordat ik ze vergeet, is het nu een mooie gelegenheid, om deze leuke herinnering in mijn digidagboek te bewaren.





Geschreven: 6 juli 2026
Dagtekening: 4 augustus 2008