Vanaf 2005 schrijf ik korte stukjes in dit digitale dagboek. Dat kunnen er drie per week zijn, maar soms ook, schrijf ik maanden niet. Waarover ik schrijf, dat kan vanalles zijn. Heel persoonlijke dingen, wanneer ik niet lekker in mijn vel zit, herinneringen uit mijn jeugd en de tijd dat we met onze kinderen als gezinnetje samenwoonden, vakantie- of dagtripverhaaltjes, maar ook gekke, droevige of gewoon dagelijkse dingen die ik om mij heen registreer en waarover ik het leuk vind iets te schrijven. Op de foto hierboven sta ik, in de zomer van 1987 in de tuin van één van de grote herenhuizen in het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen. Daar stond een grote "spiegelbol", waarmee ik mezelf op de gevoelige plaat zette. Een selfie dus van ruim 35 jaar oud en ook van ver voordat dat het woord "selfie" werd uitgevonden. Erg scherp is de foto helaas niet, maar ja, wat kan verwachten van zo`n oude foto, die al heel wat heeft meegemaakt vanaf een opname op een 35 mm fotorolletje tot een computerbestandje in het digitale tijdperk. Toch vind ik hem nog steeds de moeite waard om hem eens in het zonnetje te zetten.

vrijdag 15 juli 2011

Effe weg

De afgelopen drie dagen heb ik iets gedaan wat ik in jaren niet heb gedaan. Omdat vakantie er niet echt in zat deze maand kwam het idee op om maar eens wat dagtochtjes te gaan maken. Dat was weer eens wat anders en zou daarom dus best wel eens leuk kunnen zijn dacht ik zo.

Het Dolfinarium in Harderwijk was het eerst aan de beurt. De laatste keer dat ik daar liep was in 1985. Dus je kan wel nagaan dat het een beetje veranderd was. Het was beredruk en de kinderen zaten overal. Voor je voeten, achterop je hielen, onder je armen en ga zo maar door, dat is allemaal geen spat veranderd gelukkig. De grote show onder de koepel was vanouds super, maar ik keek mijn ogen uit in de grote buitenvijver en vooral het Odiezee cafe was klasse. Daar heb ik ook onderstaande foto gemaakt.


Nog langer geleden is het dat ik in het Openluchtmuseum in Arnhem ben geweest. Dat was in 1979 voor het laatst. Daar ik nogal wat railliefhebbers in mijn omgeving heb, moest ik beslist eens naar dit museum toe, omdat er tegenwoordig een tram door het park rijdt. Wat is dat mooi geworden. Los van het feit dat je op deze manier zonder een behoorlijke dagmars het hele museum rustig kunt bekijken is het materieel wat er rijdt fantastisch.

Dit museum kan zich goed meten met de fantastische buitenmusea die ik in engeland heb gezien en wat mij betreft verdient het zeker het “europeese museum van het jaar 2005” predikaat.

Geschreven: Opperdoes, 25 augustus 2005
Dagtekening: 19 en 23 augustus 2005